Grabarka to najważniejsze miejsce kultu wyznawców prawosławia w Polsce. Przybywają oni licznie szczególnie w dniu Święta Przemienienia Pańskiego, które przypada 18 i 19 sierpnia każdego roku. Pielgrzymi przybywają do cerkwi przynosząc ze sobą tzw krzyże wotywne. Tradycyjnie ostatni odcinek pokonują na kolanach. Krzyże przynoszone są przez prawosławnych pielgrzymów już od trzech wieków i wokół szczytu Garbarki ustawionych jest już około 10 tysięcy krzyży. Z tego powodu miejsce to bywa nazywane też Górą Krzyży.
Kult św. Góry Grabarki oraz tradycja przynoszenia na nią krzyży wotywnych powstały w XVIII wieku. Podczas epidemii cholery w 1710 w pobliskich Siemiatyczach jeden z mieszkańców doznał objawienia, wedle którego każdy kto uda się na Grabarkę z krzyżem ocaleje. Wszyscy, którzy tak postąpili przeżyli. W dowód wdzięczności wierni wybudowali na szczycie pierwszą cerkiew. Właściwości lecznicze przypisuje się także wodzie ze źródła, które bije u podnóża góry.
Po wojnie w 1947 roku na Grabarce powstał monastyr. Żeński klasztoru pod wezwaniem św. św. Marty i Marii zamieszkuje kilka zakonnic.
W 1990 roku cerkiew na Świętej Górze Grabarce spłonęła w wyniku podpalenia. Teraz prawosławni wierni przybywają do nowo wybudowanej świątyni.
U podnóża góry znajduje się parking dla odwiedzających. W każdą niedziele do Grabarki dojechać można bezpośrednim autobusem z Białegostoku. Odwiedzając Grabarkę należy pamiętać, że jest to miejsce kultu religijnego dlatego trzeba zadbać o przyzwoity ubiór. Nie można przyjeżdżać z psami. Dodatkowo nie wolno robić zdjęć wewnątrz cerkwi.